انتخاب جلوههای آبی مناسب برای مکانهای مختلف
جلوههای آبی باید با توجه به عملکرد و مقیاس هر فضا انتخاب شوند. یک میدان بزرگ و باز میتواند از فوارههای بلند و جلوههای در مقیاس بزرگتر که از فاصله دور قابل مشاهده هستند، بهره ببرد. این جلوهها میتوانند بدون نیاز به ایستادن بازدیدکنندگان در نزدیکی فواره، حضور بصری قویتری ایجاد کنند.
هنگام طراحی ورودیها، استفاده از آبنماهایی که الگوی متقارن دارند یا چیدمان هماهنگ فوارهها، به ایجاد حس کلی ورودی کمک میکند. استفاده از فوارههای خشک و ویژگیهای تعاملی میتواند گزینههای بیشتری را در این فضاهای مشترک فراهم کند، جایی که بازدیدکنندگان مدت زمان بیشتری برای تعامل با آب به عنوان بخشی از ورودی خواهند داشت.
هدف در اینجا این است که تا حد امکان از جلوههای آب در طراحی استفاده نشود. در عوض، جلوه آب با فاصله دید، ابعاد منطقه، ساختار ساختمان و همچنین آنچه بیننده باید احساس کند، ترکیب میشود. اگر جلوههای آب مناسب با هم استفاده شوند، آنگاه آبنما به فضایی که در آن قرار دارد، جلوهای خاص میبخشد، نه اینکه فقط یک نقطه کانونی مستقل باشد.